Kitovi su prepoznati po karakterističnim oznakama na repovima na dvije lokacije udaljene oko 9.000 milja, odnosno 14.500 kilometara. Kretali su se u suprotnim smjerovima i prešli veću udaljenost od bilo kojeg do sada zabilježenog grbavog kita.
Bivši šef NOAA-inog programa za istraživanje kitova Phillip Clapham, koji nije učestvovao u istraživanju, rekao je: „To je veoma rijedak događaj, ali je zaista divan pokazatelj koliko su ove životinje rasprostranjene.” Grbavi kitovi poznati su po dugim migracijama preko velikih okeana, uglavnom duž ruta koje uče od majki. Hrane se krilom i sitnom ribom tokom toplijih mjeseci, a razmnožavaju se u tropskim vodama zimi.
U novoj studiji istraživači su analizirali više od 19.000 fotografija kitova snimljenih u posljednje četiri decenije, koje su prikupile istraživačke grupe i građanski naučnici. Softver za prepoznavanje pomogao je da se životinje identifikuju prema bojama i nazubljenim ivicama njihovih repova.
Jedan kit prešao je nešto više od 9.300 milja, odnosno 15.000 kilometara, i nadmašio ranije rekordere, uključujući grbavog kita koji je plivao od Kolumbije do Zanzibara. Nalazi su objavljeni u utorak u časopisu Royal Society Open Science.
Pošto fotografije prikazuju samo početak i kraj putovanja, naučnici ne znaju tačnu rutu kojom su se kitovi kretali. Koautorica studije Stephanie Stack iz Pacific Whale Foundation navela je: „Pronalaženje ne jednog, nego dva jedinka koja su prešla između Australije i Brazila dovodi u pitanje ono što smo mislili da znamo o tome koliko su ove populacije zaista odvojene.” Naučnici dodaju da bi ovakve metode mogle pomoći u praćenju promjena u kretanju kitova kako klimatske promjene zagrijavaju okeane i mijenjaju područja u kojima žive kril i gdje se kitovi hrane i razmnožavaju.
