“Energoinvest je u to vrijeme i razvijao proizvodnju sekundarnih elemenata, odnosno sekundarnih postrojenja u nuklearnom programu, s tim da nije ulazio u reaktor. I možda je starijim vašim gledaocima poznat tzv. separator pare koji se proizvodio ovdje na Stupu i izvozio za Sovjetski Savez za njihovu nuklearnu tehnologiju, odnosno nuklearne elektrane. Stopiranjem toga, odnosno ovom nesrećom, vjerovatno su se dalje odvijali i neki procesi koji bi bili možda u drugom pravcu da je Jugoslavija ostvarila svoj nuklearni program. Gledajući danas, susjedne države BiH ponovo izvlače dokumentaciju koja je rađena 70-ih, 80-ih godina i pozivaju se na tu dokumentaciju, odnosno povratak nuklearnog programa u civilne svrhe. Nuklearna energija ima veliki značaj u civilne svrhe, ali je tu tanka granica između civilnih svrha, odnosno proizvodnje električne energije i dobijanja obogaćenog nuklearnog goriva, u ovom slučaju uranijuma-235, odnosno plutonijuma-239. Zato u vašem uvodu je i rečeno da međunarodna zajednica naučene lekcije pokušava da primijeni u praksi i da sa novim generacijama nuklearnih reaktora, u ovom momentu generacija 3+, a ovaj reaktor kanalni je bio generacije 2, eliminiše mogućnost da dođe do ovakvog incidenta”, istakao je.
