Istraživači navode da zagrijavanje planete, izazvano sagorijevanjem fosilnih goriva, stvara više visokoenergetskog i nestabilnog zraka, što pogoduje formiranju grada.
Prema modelima iz studije, oluje s gradom većim od 1,2 inča, odnosno 30 milimetara, mogle bi porasti za 38 do 47 posto do kraja stoljeća, zavisno od količine emisija, dok bi oluje sa sitnijim gradom mogle pasti za četiri do osam posto.
Koautor studije John Allen, profesor meteorologije na Central Michigan Universityju, rekao je da grad rijetko ubija ljude, ali izaziva ogromne troškove.
Samo u SAD-u godišnja šteta iznosi oko 10 milijardi dolara, a globalno oko 80 milijardi. Dodao je da grad danas često pravi veću štetu od tornada i da košta “više nego nekoliko uragana godišnje”.
Upozorio je i da “u posljednjim godinama vidimo rekordno krupne komade grada” te da društva i infrastruktura nisu projektovani da budu otporni na takve udare.
Veći komadi grada teži su i padaju brže, pa udaraju snažnije. Klimatolog Andreas Prein s ETH Zuricha, koji nije učestvovao u radu, naveo je da grad veličine oko dva inča, odnosno pet centimetara, može teško oštetiti vozila, krovove, solarne panele i drugu infrastrukturu.
Allen objašnjava da toplija atmosfera sadrži više vodene pare, gotovo četiri posto više po stepenu Fahrenheita, odnosno sedam posto po stepenu Celzijusa, što jača uzlazne struje u olujama. Istovremeno, na visinama ima manje hladnog zraka, pa se sitniji grad češće otapa prije nego što padne na tlo, dok krupniji opstaje.
Najveći rast krupnog grada očekuje se u Argentini, Evropi, Kanadi i sjevernim ravnicama SAD-a. Dijelovi tropskog pojasa mogli bi, s druge strane, bilježiti pad zbog topljenja manjih ledenih zrna. Meteorolog Walker Ashley sa Northern Illinois Universityja upozorio je da budući gubici neće zavisiti samo od vremenske opasnosti, nego i od toga gdje ljudi grade, šta grade i koliko su objekti otporni.
