Farhadi se u Sarajevo vraća nakon osam godina. Na 24. Sarajevo Film Festivalu (2018) predsjedao je žirijem Takmičarskog programa – igrani film, a u Open Air programu prikazan je njegov film “Svi znaju”.
“Teško je dovoljno istaknuti značaj koji Asghar Farhadi ima za svjetsku kinematografiju. Njegov izniman opus podsjeća nas da su najdublje drame često skrivene u svakodnevici, s filmovima koji ne nude lake odgovore, nego nas pozivaju da pažljivije gledamo, slušamo i razumijemo složenost života. Čast nam je što ćemo Farhadija ponovo ugostiti na Festivalu i dodijeliti mu Počasno Srce Sarajeva“, izjavio je Jovan Marjanović, direktor Sarajevo Film Festivala.
Asghar Farhadi rođen je 1972. u Iranu. Za film se zainteresirao još kao tinejdžer, a obrazovanje je započeo 1986. pridruživši se Društvu mladih filmaša u Esfahanu, gdje je snimao kratke filmove na 8 mm i 16 mm vrpci. Diplomirao je dramske umjetnosti na Univerzitetu u Teheranu 1998., a nekoliko godina kasnije završio i magisterij iz pozorišne režije. Diplomski rad posvetio je Haroldu Pinteru, posebno naglašavajući važnost tišine i pauza u njegovoj dramaturgiji. Rediteljski debi ostvario je filmom “Ples u Prašini” (2002). Nakon uspjeha filma “O Elly” (2009), za koji je na Berlinaleu osvojio Srebrnog medvjeda za najbolju režiju, Farhadi stječe međunarodno priznanje i pohvale kritike filmom “Nader i Simin se rastaju” (2011), koji osvaja više od sedamdeset nagrada, uključujući Oscara® i Césara za najbolji strani film.
Potom odlazi u Francusku gdje snima “Prošlost” (2013), film koji Bérénice Bejo donosi nagradu za najbolju glumicu u Cannesu. Vraća se zatim u Iran da režira film “Trgovački putnik” (2016), koji je prikazan u glavnom takmičarskom programu Cannesa 2016., gdje osvaja nagrade za najbolji scenarij i najboljeg glumca (Shahab Hosseini). Film postaje njegov najveći uspjeh i donosi mu drugi Oscar® u karijeri. Njegov film “Heroj” (2021) osvaja Grand Prix na Filmskom festivalu u Cannesu.
Njegov najnoviji film “Paralelne priče”, snimljen u Francuskoj, prikazan je na ovogodišnjem Filmskom festivalu u Cannesu. 32. Sarajevo Film Festival bit će održan od 14. do 21. augusta 2026. godine.
Prethodni dobitnici Počasnog Srca Sarajeva su:
Emily Watson (2026), Willem Dafoe (2025), Stellan Skarsgård (2025), Ray Winstone (2025), Paolo Sorrentino (2025), Meg Ryan (2024), Alexander Payne (2024), John Turturro (2024), Philippe Bober (2024), Christof Papousek (2024), Mark Cousins (2023), Lynne Ramsay (2023), Charlie Kaufman (2023), Jesse Eisenberg (2022), Ruben Östlund (2022), Sergei Loznitsa (2022), Paul Joseph Schrader (2022), Wim Wenders (2021), Michel Franco (2020), Mads Mikkelsen (2020), Tim Roth (2019), Isabelle Huppert (2019), Alejandro González Iñárritu (2019), Paweł Pawlikowski (2019), Nijaz Hastor (2018), Nuri Bilge Ceylan (2018), Oliver Stone (2017), John Cleese (2017), Wolfgang Amadeus Brülhart (2016), Stephen Frears (2016), Robert De Niro (Lifetime Achievement Award, 2016), Benicio Del Toro (2015), Atom Egoyan (2015), Agnès B. (2014), Danis Tanović (2014), Gael García Bernal (2014), Béla Tarr (2013), Roberto Olla (2013), Branko Lustig (2012), Emil Tedeschi (2011), Jafar Panahi (2011), Angelina Jolie (2011), Dieter Kosslick (2010), Manfred Schmidt (2009), Cat Villiers (2008), Steve Buscemi (2007), Mike Leigh (2006), Gavrilo Grahovac (2006) i Marco Müller (2005).
Dosadašnji gosti programa Tribute to (Posvećeno) Sarajevo Film Festivala:
Paolo Sorrentino (2025), Ilya Khrzhanovskiy (2025), Elia Suleiman (2024), Jessica Hausner (2023), Sergei Loznitsa (2022), Wim Wenders (2021), Michel Franco (2020), Paweł Pawlikowski (2019), Nuri Bilge Ceylan (2018), Joshua Oppenheimer, Oliver Stone (2017), Amat Escalante (2016), Brillante Mendoza, Atom Egoyan (2015), Michael Winterbottom (2014), Cristi Puiu (2013), Todd Solondz (2012), Lucrecia Martel (2011), Bruno Dumont (2010), Jia Zhang-ke (2009), Todd Haynes (2008), Tsai Ming-Liang, Ulrich Seidl (2007), Abel Ferrara, Béla Tarr (2006), Alexander Payne (2005), Dušan Makavejev, Gaspar Noé (2004), Peter Mullan (2003), Stephen Frears (2002), Mike Leigh (2001) i Steve Buscemi (2000).
