Istraživački tim predvođen dr. Rasheedom Ahmadom iz Dasman Diabetes Institute u Kuvajtu pratio je dvije grupe miševa tokom 16 sedmica. Jedna grupa dobijala je niskomasnu prehranu sa saharozom, vrstom stolnog šećera, dok je druga bila na niskomasnoj prehrani bez saharoze.
Naučnici su tokom eksperimenta pratili toleranciju na glukozu, osjetljivost na inzulin, nivoe metaboličkih hormona, sastav crijevnih bakterija te znakove upale u debelom crijevu i jetri. Na kraju istraživanja obje grupe imale su približno istu tjelesnu težinu, ali su miševi bez saharoze razvili lošiju kontrolu glukoze, inzulinsku rezistenciju, poremećaje u crijevnoj mikrobioti, upalu crijeva i promjene povezane s masnom bolešću jetre.
Ahmad je u saopćenju naveo: “Potpuno uklanjanje saharoze iz niskomasne prehrane može neočekivano poremetiti zdravlje crijeva te potaknuti upalu i metaboličku disfunkciju”.
Dodao je i da rezultati ukazuju na to da je uravnotežena prehrana važnija od samog izbacivanja šećera.
Autori ističu da se zaključci ne mogu tumačiti kao poziv na neograničen unos slatkiša. Problem, prema tekstu studije, prvenstveno predstavljaju dodani šećeri u prerađenoj hrani i pićima, čiji pretjeran unos povećava rizik od povišenog krvnog pritiska, hronične upale, karijesa, debljanja, dijabetesa tipa 2 i srčanih bolesti. Preporuka American Heart Association ostaje da muškarci dnevno unose najviše devet kašičica dodanog šećera, a žene šest.
