Nekada zanemarena biljka, koja je u sušnim dijelovima Indije rasla divlje poput korova, danas se transformisala u visokoprofitabilnu namirnicu, koja puni police marketa širom Evrope i Bliskog istoka.
Ono što je izdvaja od svih ostalih egzotičnih voćki jeste njena specifična tekstura. Unutar čvrste kore je mekana, snježnobijela pulpa, koja je toliko gusta i kremasta da teksturom i okusom neodoljivo podsjeća na vrhunsku poslastičarsku kremu od vanilije ili krempitu.
Izuzetno je slatka, a jede se jednostavno – presjecanjem na pola i vađenjem pulpe kašikom, uz odstranjivanje krupnih crnih sjemenki.
Međutim, osim jedinstvenog gastronomskog užitka, ova biljka krije i nevjerovatnu prirodnu moć. Izuzetno je žilava i otporna kultura, koja uspijeva tamo gdje sve ostalo umire.
Prirodno raste na siromašnom, kamenitom tlu i može preživjeti ekstremne suše jer se oslanja isključivo na minimalne količine kiše. Štaviše, njeno stablo i listovi prirodno odbijaju štetočine, zbog čega joj praktično nisu potrebni hemijski pesticidi.
Najveći izazov u njenoj komercijalizaciji oduvijek je bio izuzetno kratak rok trajanja – nakon što sazrije, voćka brzo propada. Ipak, zahvaljujući modernim tehnologijama brzog zamrzavanja pulpe, ovaj problem je prevaziđen, što je otvorilo vrata masovnom izvozu, piše BBC.
Njen premium status potvrđuju i cijene na evropskom tržištu, gdje kilogram košta između šest i devet eura dok pakovanje čiste zamrznute pulpe doseže cijenu i do 12 eura. Osim Indije koja je najveći svjetski proizvođač ove voćke, veliki proizvođači su Španija, Australija i Kina.
