U maju 2026. godine Služba sigurnosti Ukrajine (SBU) saopćila je da je Savičiću dostavljena obavijest o sumnji zbog brutalnog postupanja prema civilnom stanovništvu tokom okupacije dijelova Kijevske oblasti u februaru i martu 2022. godine. Među materijalima koji su, prema navodima ukrajinskih institucija, predstavljali osnovu za pokretanje postupka nalaze se i dokazi koje su tokom višegodišnjeg terenskog rada prikupili dokumentaristi Medijske inicijative za ljudska prava (MIPL).
Savičićeva biografija povezuje ratove na prostoru bivše Jugoslavije s kasnijim angažmanom u ruskim vojnim strukturama. Rođen je 1980. godine u Banovićima, a prema podacima koje je prikupio MIPL, još krajem 1990-ih i početkom 2000-ih bio je povezan sa “Srpskom dobrovoljačkom gardom”, poznatom kao “Arkanovi tigrovi”.
Ova ultranacionalistička paravojna formacija djelovala je tokom ratova u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini i povezivana je s etničkim čišćenjem i teškim zločinima protiv civilnog stanovništva. MIPL navodi da je Savičić u toj jedinici koristio pozivni znak “Elvis”.
Njegovo ime kasnije se pojavljuje u kontekstu ruskih vojnih operacija izvan prostora bivše Jugoslavije. MIPL navodi da je Savičić djelovao u Siriji u okviru grupe “Wagner”, gdje je koristio pozivni znak “Vuk”.
Istraživači ga povezuju i s privatnom vojnom strukturom “Redut”, u kojoj, prema dostupnim podacima, ima čin pukovnika. Već 2014. godine pojavio se i na istoku Ukrajine, gdje je učestvovao u borbenim dejstvima na strani oružanih formacija takozvane “Donjecke Narodne Republike”.
Početkom ruske invazije punog obima na Ukrajinu 2022. godine Savičić je, prema istraživanju MIPL-a i vlastitim kasnijim javnim istupima, komandovao diverzantsko-izviđačkim bataljonom “Vukovi”.
U intervjuu za ruski kanal Solovjov Live, u augustu 2023. godine, govorio je da je prva grupa od približno 30 ljudi okupljena još 2021. i obučavana na poligonu u Volgogradskoj oblasti, nakon čega je prerasla u bataljon. Prema njegovim riječima, jedinica je tokom napada na Kijev djelovala prema Hostomelju i na pravcu prema Zahalcima, a jedan od njenih zadataka bio je djelovanje u ukrajinskoj pozadini.
Prema istom svjedočenju, “Vukovi” su u Kijevskoj oblasti djelovali uz 119. puk 106. Tulske vazdušno-desantne divizije Ruske Federacije. Nakon povlačenja ruskih snaga iz sjevernog dijela Ukrajine jedinica je prebačena prvo u Harkovsku, a potom u Donjecku oblast. Postojali su i planovi za znatno šire uključivanje boraca iz Srbije: prema podacima prikupljenim iz otvorenih izvora, u sastav “Vukova” trebalo je biti uključeno i do hiljadu srpskih boraca, ali ti planovi nisu realizovani.
MIPL navodi da se u kontekstu regrutovanja i povezivanja srpskih boraca s ruskim strukturama pojavljuje više osoba. Pored Savičića, u dostupnim izvorima spominju se srpski borac Dejan Berić, poznat pod pozivnim znakom “Deki”, Oleksij Vereščagin i Oleksandar Zaldostanov, povezani s motociklističkim klubom “Noćni vukovi”, te Marko Milošević, sin bivšeg predsjednika Srbije Slobodana Miloševića.
Posebnu pažnju istraživača privukao je Vereščagin, nekadašnji stanovnik Kijeva koji je prešao na rusku stranu, učestvovao u događajima vezanim za zauzimanje Krima i kasnije djelovao u Siriji u sastavu “Wagnera”.
Najvažniji dio istraživanja MIPL-a, međutim, odnosi se na iskustva ukrajinskih civila tokom okupacije Kijevske oblasti. Organizacija je tokom tri godine prikupljala podatke o stotinama slučajeva nezakonitog zatvaranja, prisilnih nestanaka, zlostavljanja i ubistava civila u sjevernim oblastima Ukrajine. U Borodjanskoj i Ivankivskoj teritorijalnoj zajednici dokumentaristi su proveli osam terenskih misija, obavili 35 dubinskih intervjua sa svjedocima i identificirali više od 40 civila koje su ruske snage, prema njihovim nalazima, nezakonito lišile slobode.
Posebno mjesto u istrazi zauzima selo Šibene u Kijevskoj oblasti. Jedan svjedok ispričao je istraživačima MIPL-a da su ga početkom marta 2022. zarobili ruski vojnici, držali nekoliko dana u jami u šumi, na hladnoći, bez hrane i vode, te ga prisiljavali da kopa rovove. Prema njegovom svjedočenju, među pripadnicima snaga koje su ga držale bilo je ljudi koji su govorili da su Srbi. Jedan od njih, kazao je svjedok, govorio je da je “došao iz Srbije da ih oslobađa”. Druga žrtva prisjetila se borca koji joj je rekao da je kao dijete preživio rat u Jugoslaviji; ostali su ga, prema svjedočenju, nazivali “Srbinom”.
Na osnovu svjedočenja, fotografija, videosnimaka i drugih prikupljenih podataka, MIPL je zaključio da postoje elementi koji jedinicu “Vukovi” i njenog komandanta povezuju s događajima u Šibenu i okolnim mjestima. Ti materijali proslijeđeni su ukrajinskim istražnim organima.
SBU je u maju 2026. saopćio da se Savičić sumnjiči za okrutno postupanje prema civilnom stanovništvu, mučenje i druga kršenja zakona i običaja ratovanja tokom okupacije Kijevske oblasti. Riječ je o optužbama koje tek trebaju biti dokazane u odgovarajućem sudskom postupku.
Prema informacijama koje prenosi MIPL, Savičić je predmet interesovanja i drugih sigurnosnih i pravosudnih institucija, a nalazi se i na sankcionim listama Ukrajine i Ujedinjenog Kraljevstva zbog povezanosti sa strukturama koje podržavaju ruske vojne aktivnosti protiv Ukrajine. Istraživači MIPL-a navode i mogućnost da trenutno koristi drugi identitet ili pozivni znak.
Njegov slučaj istovremeno pokazuje kontinuitet kretanja pojedinaca i mreža od ratova na prostoru bivše Jugoslavije, preko ruskih privatnih vojnih kompanija i Sirije, do rata protiv Ukrajine, kao i značaj dokumentovanja koje povezuje svjedočenja žrtava, otvorene izvore i rad istražnih institucija.
Tekst je nastao na osnovu istraživanja Medijske inicijative za ljudska prava (MIPL) iz Ukrajine, koje je ustupljeno kroz saradnju s Memorijalnim centrom Srebrenica. Navodi o odgovornosti pojedinaca preneseni su iz istraživanja MIPL-a i informacija ukrajinskih nadležnih institucija.
