Procvatom elektromobilnosti vrijeme potrebno za razvoj automobila kod kineskih kompanija praktično je prepolovljeno.
Dok tradicionalni proizvođači – od Volkswagena do Toyote – smatraju normalnim da razvoj novog modela traje oko četiri godine, a ponekad i duže, u Kini se takav tempo smatra presporim. Mnoge kineske kompanije naučile su put od koncepta do serijske proizvodnje preći za otprilike dvije godine.
Do ovog zaključka došla je grupa analitičara konsultantske kompanije McKinsey. Upravo ovako brz razvoj, između ostalog, omogućava kineskim kompanijama da budu među prvima koje uvode različite nove tehnologije, uključujući natrij-ionske baterije i vještačku inteligenciju.
Ubrzani razvoj ima i direktan ekonomski učinak: kraće vrijeme razvoja smanjuje troškove proizvodnje automobila. To djelomično objašnjava zašto su kineski automobili u prosjeku jeftiniji od njihovih evropskih, japanskih i američkih konkurenata.
Evo metoda koje kineskim proizvođačima omogućavaju da od ideje do gotovog automobila stignu tako brzo.
Kompaktna modelska ponuda: Ušteda vremena: 1–3 mjeseca
Samo nekoliko kineskih kompanija proizvodi praktično sve – od malih automobila do autobusa. Riječ je uglavnom o državnim proizvođačima. Veliki broj modela komplikuje proizvodne linije i usporava razvoj, pa mlađe kompanije radije imaju manju i jednostavniju gamu.
Pojednostavljenje se ne odnosi samo na broj automobila. Proizvođači nastoje što više koristiti standardizovane komponente i modularne sklopove koji se mogu ugrađivati u različite modele bez velikih konstrukcijskih izmjena.
Virtuelno testiranje: Ušteda: 9–11 mjeseci
Umjesto velikog broja fizičkih prototipova, sve se više koriste računarske simulacije. Oko 65 posto testiranja kod kineskih kompanija obavlja se virtuelno, naspram 40–50 posto u industrijskom prosjeku.
Odvajanje softvera i hardvera: Ušteda: 3–10 mjeseci
Centralizovana digitalna arhitektura omogućava da se softver razvija nezavisno od hardvera. OTA ažuriranja omogućavaju naknadno ispravljanje softverskih problema.
Nedostatak je veća mogućnost softverskih grešaka, upravo zbog brzine razvoja.
Priprema proizvodnje počinje ranije: Ušteda: 1–4 mjeseca
Virtuelni dizajn omogućava da izrada najsloženijih alata potrebnih za proizvodnju počne čak i prije nego što je automobil u potpunosti završen. To se posebno odnosi na kalupe i matrice.
Za proizvodnju plastičnih dijelova tokom razvojne i testne faze mogu se koristiti takozvani “meki” alati. Za razliku od konvencionalnih alata, oni se izrađuju od polimera umjesto od metala.
Vertikalna integracija: Ušteda: 3–4 mjeseca
Kompanije same razvijaju veliki dio ključnih sistema, poput baterija, elektromotora i mjenjača. Kada je razvoj pod kontrolom jedne kompanije, komponente se lakše međusobno usklađuju.
Zapadni proizvođači češće koriste vanjske dobavljače poput ZF-a ili Getraga, što može donijeti veću fleksibilnost, ali i produžiti razvoj.
Strogo upravljanje projektom: Ušteda: 1–3 mjeseca
U mladim kineskim kompanijama upravljačka struktura obično je izuzetno kompaktna. Ključne odluke često donosi mali tim od četiri ili pet menadžera, uz česte kratke sastanke. Digitalni sistemi i vještačka inteligencija dodatno prate rokove i identificiraju moguće probleme.
Cijena ubrzanog razvoja
Tradicionalni proizvođači razvijaju automobile sporije, ali modeli često ostaju u proizvodnji sedam do 10 godina. To daje više vremena za testiranje, uklanjanje grešaka i stabilizaciju proizvodnje.
Kod novih kineskih modela životni ciklus može biti samo dvije do pet godina. Veći pritisak i kraći rokovi povećavaju rizik od grešaka u cijelom lancu.
Drugi problem je nedostatak individualnosti. Kada se novi model mora razviti za samo dvije godine, teško je napraviti zaista drugačiji i prepoznatljiv automobil. Možda upravo zato neki kineski automobili ostavljaju dojam pomalo bezličnih proizvoda.
Dakle, kineska prednost nije samo u jeftinijoj proizvodnji, već prije svega u bržem razvoju, većoj digitalizaciji, modularnosti i kontroli većeg dijela tehnologije. Cijena prebrzog tempa i konstantnog pritiska su potencijalno veći broj grešaka, gubitak individualnosti i kraći životni ciklus modela.
U današnje vrijeme to možda i ne treba posmatrati negativno, pogotovo što ni renomirane marke više nisu na nivou na kojem su nekad bile. Vrijeme kada je kupac dobivao provjeren proizvod jednostavno je prošlo.
