Istraživači iz Australije i Španije proučavali su 70.000 odraslih osoba između 40 i 69 godina.
Učesnici su bili podijeljeni u četiri kategorije: ispod 5.000 koraka dnevno, između 5.000 i 7.000 koraka dnevno, između 7.500 i 10.000 koraka dnevno i iznad 10.000 koraka dnevno.
Istraživači su također mjerili vršnu 30-minutnu kadencu svakog učesnika, odnosno prosječan broj koraka u minuti tokom najaktivnijih 30 minuta u danu.
Rezultati su pokazali da je grupa s manje od 5.000 koraka dnevno, što se smatra sjedilačkim načinom života, ali s vršnom 30-minutnom kadencom između 60 i 90 koraka u minuti, imala manji rizik od smrti od onih sa sporijom vršnom 30-minutnom kadencom.
Rezultati su pokazali da je grupa s manje od 5.000 koraka dnevno, ali s vršnom kadencom od 80 koraka u minuti u 30 minuta, imala manji rizik od smrti u odnosu na one sa sporijom vršnom kadencom u 30 minuta.
Rizik od smrti bio je sličan kao kod onih u grupi od 5.000 do 7.500 koraka dnevno koji su hodali sporijim tempom, ali s maksimalnom kadencom od 60 koraka u minuti.
Međutim, grupa sa 7.500 do 10.000 koraka dnevno imala je najmanju šansu za smrt bez obzira na to koliko brzo su ti koraci akumulirani, prema studiji objavljenoj u utorak u British Journal of Sports Medicine.
Autori su rekli da njihovi nalazi pružaju dokaze o povećanju intenziteta prilikom hodanja.
Dodali su da rezultati “mogu informirati o intervencijama zasnovanim na koracima za odrasle osobe srednje i starije dobi, posebno osobe s poteškoćama u povećanju dnevnog broja koraka ili intenziteta koraka.”
“Naša studija ide dalje od pristupa zasnovanih na jednoj metrici (npr. fokusirajući se isključivo na dnevni broj koraka) kako bi ispitala kombinacije različitih dimenzija koraka u odnosu na rizik od smrtnosti, informirajući buduće smjernice javnog zdravstva i kliničke smjernice vezane za korake”, napisali su autori.
