Starlink, jedna od Muskovih kompanija, omogućava pristup brzom internetu širom svijeta, pa i na lokacijama do kojih tradicionalne telekomunikacijske kompanije ne mogu dospjeti.
Kompanija je lansirala flotu satelita, koji kruže oko planete Zemlje toliko gusto i uočljivo da ih često nazivaju umjetnim megasazviježđem. Nisu svi sretni zbog toga.
Iz Evropske južne opservatorije (ESO), međuvladine agencije koja upravlja nekim od najmoćnijih teleskopa na svijetu, upozorili su da bi dalje zakrčenje noćnog neba moglo imati katastrofalne posljedice po proučavanje svemira sa Zemlje.
To upozorenje odnosi se i na Muskovu namjeru da uspostavi mrežu od milion satelita, koji bi bili orbitalni podatkovni centri, napajani beskrajnim snopovima solarne energije.
“Uspjeli smo izaći na kraj s tim do sada, ali situacija postaje sve gora”, izjavio je Olivier Hainaut iz Direkcije za operacije ESO-a.
Za svakog ko posmatra svemir sa Zemlje, sateliti nepredvidivo rasipaju svjetlost i ometaju snimanja.
U ESO-ovom novom izvještaju je navedeno da je broj satelita koji kruže oko planete naglo povećan otkako je Musk počeo lansirati satelite u nisku orbitu 2019. godine. Prošlog mjeseca u orbiti je bilo 10.400 Starlinkovih satelita. Prije 2022. godine u čitavoj ljudskoj historiji bilo je lansirano ukupno 14.450 satelita.
ESO predlaže limit od 100.000 jedva vidljivih satelita, nevidljivih golim okom, čime bi se mogla smanjiti šteta od prisustva brojnih sjajnih objekata u niskoj orbiti Zemlje.
Kako bi odredili ovu granicu, istraživači su pokrenuli simulacije, predviđajući kako bi očekivani priliv Starlinkovih satelita mogao poremetiti rad najmoćnijih svemirskih teleskopa širom svijeta, a rezultati te simulacije nisu bili nimalo prijatni.
Vodećem evropskom “Vrlo velikom teleskopu (VLT)”, smještenom u opservatoriji Paranal u Čileu, vidno polje bi moglo biti smanjeno za 28 posto, čak i ako sateliti ostanu dovoljno tamni da budu nevidljivi golim okom.
Ako sateliti zasvijetle malo jače, stvorili bi probleme i drugim teleskopima, poput teleskopa sa širokim vidnim poljem u opservatoriji Vera C. Rubin u Čileu, zbog čega bi većina njegovih snimaka mogla postati neupotrebljiva tokom nekoliko sati svake noći.
“Sateliti, koje obasjava Sunce, mnogo su svjetliji od udaljenih galaksija. Kada satelit presiječe ono što posmatramo, on ostavlja sjajnu prugu na našem snimku, potpuno uništavajući sve ono što se nalazi iza njega”, obrazložio je Hainaut.
Sofisticirani teleskopi, poput VLT-a, rezultat su ulaganja stotina miliona dolara i dugogodišnjeg naučnog istraživanja i planiranja. Pitanje svjetlosnog zagađenja, koje može zaslijepiti tako skupu i osjetljivu opremu, čini situaciju još više frustrirajućom.
Ova oprema je zasnovana na izuzetno preciznoj tehnologiji ugrađenoj na nekim od najviših i najsušnijih mjesta na planeti, što astronomima omogućava da proučavaju udaljene svemirske fenomene i razotkrivaju misterije univerzuma, piše portal Fast Company.
