Čini se da su neke od tih žena tokom života zaista bile obučavane za korištenje oružja i aktivno su ga upotrebljavale.
Istraživanje, objavljeno u časopisu Frontiers in Environmental Archaeology, ponovo je analiziralo posmrtne ostatke šest članova egipatske kraljevske porodice iz kasnog perioda Srednjeg kraljevstva, između oko 1850. i 1700. godine prije nove ere. Među njima su bili kralj Hor i pet princeza čije su grobnice otkrivene u Dahšuru tokom iskopavanja 1890-ih godina. Nakon što su decenijama bile izgubljene iz vida, njihove kosti su ponovo pronađene u Egipatskom muzeju tokom projekta katalogizacije zbirki 2020. godine.
Istraživači su kombinirali tradicionalnu analizu kostiju s rendgenskim snimanjem i hemijskim ispitivanjem materijala korištenih za balzamiranje. Zahvaljujući tim metodama uspjeli su rekonstruirati biološke profile pokojnika, utvrditi bolesti i povrede, analizirati obrasce fizičke aktivnosti te uporediti pogrebne običaje unutar kraljevske grupe.
Četiri žene bile su kćerke faraona Amenemhata II. Sahranjene su u gotovo identičnim podzemnim odajama zajedno s predmetima koji se obično povezuju s muškim ratnicima, poput lukova, strijela i vrhunski izrađenog oružja. U grobnici princeze Ite pronađen je i raskošno ukrašen bodež, što je otvorilo pitanje da li su ti predmeti odražavali stvarne vještine ili su imali isključivo ceremonijalnu ulogu.
Odgovor su ponudile same kosti. Kod nekoliko princeza uočene su izrazito razvijene tačke pripoja mišića na ramenima i rukama, što ukazuje na dugogodišnje ponavljanje zahtjevnih fizičkih pokreta. Takve promjene odgovaraju pokretima karakterističnim za zatezanje luka i rukovanje oružjem.
Princeza Ita, koja je umrla između 28. i 34. godine života, imala je snažno razvijene mišićne pripoje na gornjem dijelu tijela, što je u skladu s čestom upotrebom oružja. Princeza Itaveret, koja je preminula između 20. i 34. godine, pokazivala je slične skeletne karakteristike povezane sa streličarstvom. Preživjela je i prijelome rebara te stopala, koji su u potpunosti zarasli prije njene smrti. Princeza Khenmet, koja je doživjela kasne tridesete ili četrdesete godine života, pokazivala je znakove smanjenja gustoće kostiju, ali i snažne pripoje ligamenata, što sugerira da je ostala fizički aktivna.
Slični obrasci uočeni su i kod kralja Hora te princeze Nub-Hotep, što dodatno podupire pretpostavku da je streličarstvo bilo dio obuke kraljevske elite, a ne isključivo vojna vještina.
Kosturi su otkrili i druge detalje iz života kraljevske porodice. Kod nekoliko osoba pronađene su potpuno zarasle povrede, uključujući prijelome i oštećenja nastala uslijed snažnih udaraca ili padova. Potpuno zarastanje kostiju ukazuje na kvalitetnu medicinsku njegu. Istraživači smatraju da se ti nalazi podudaraju sa znanjem drevnih Egipćana opisanim u čuvenom Hirurškom papirusu Edwina Smitha.
Studija je također otkrila znakove pothranjenosti u djetinjstvu kod kralja Hora, kao i metaboličke bolesti u odrasloj dobi kod princeze Khenmet. Istovremeno, čini se da je kraljevska porodica imala bolju ishranu i zdravstvenu njegu od većine tadašnjeg stanovništva, što im je omogućilo da prežive bolesti i povrede koje bi za druge vjerovatno bile smrtonosne.
Istraživači su identificirali i nekoliko rijetkih karakteristika kičme te razvojnih osobina koje su dijelili članovi kraljevske porodice. Ove nasljedne osobine ukazuju na bliske biološke veze unutar kraljevskih loza Dvanaeste i Trinaeste dinastije, potvrđujući historijske izvore prema kojima su brakovi među bliskim srodnicima bili uobičajeni. Hemijska analiza pokazala je i da je za balzamiranje svih članova grupe korištena ista mješavina tamjana i smole kleke.
Na neka pitanja još nije moguće dati odgovor, jer su lobanje princeza izgubljene prije više od jednog stoljeća, što ograničava daljnja istraživanja. Buduće analize drevne DNK i stabilnih izotopa mogle bi otkriti više o porodičnim vezama, ishrani i geografskom porijeklu ovih osoba.
Rezultati istraživanja pomjeraju fokus s kraljevskog blaga na ljude koji su s njim bili sahranjeni. Umjesto da se oružje princeza posmatra isključivo kao ceremonijalni simbol, studija donosi dokaze da su barem neke kraljevske žene godinama usavršavale zahtjevne fizičke vještine poput streličarstva i lova, piše Archeologymag.com.
