Titova vila na uzvišenju Gorica iznad Bugojna bila je jedna od njegovih najluksuznijih i najdražih rezidencija.
Bugojno je za Tita imalo poseban značaj prvenstveno zbog bogatih lovišta i prirodnih ljepota, pa je ovaj kompleks posjetio više od deset puta između kasnih 60-ih i kasnih 70-ih godina.
Vila je sagrađena krajem 1960-ih godina (oko 1968.) kao rezidencijalni planinski objekat obložen drvetom i kamenom, u potpunom skladu s prirodom. Služila je za odmor, ali i za diplomatiju. Tito je u njoj ugošćavao brojne svjetske državnike, visoke vojne zvaničnike i diplomatske delegacije tokom lovačkih pohoda.
Nakon Titove smrti 1980. godine, rezidencija je djelimično prenamijenjena u spomen-muzej i specijalizovanu polikliniku/odmaralište.
S obzirom na dominirajući i strateški položaj na brdu Gorica s kojeg se pruža pogled na cijelo Bugojno, vila je tokom rata u BiH promijenila više namjena i pretrpjela teška razaranja.
Tokom ratnih dejstava, vila je više puta direktno pogođena teškim artiljerijskim projektilima. Uslijed granatiranja, buknuo je veliki požar koji je potpuno spalio drvenu konstrukciju, enterijer, unikatni namještaj i krov. Vatra i projektili uništili su sve gorive materijale, ostavljajući samo golem, armirano-betonski kostur.
Danas je vila potpuna ruševina. Iako postoje povremene inicijative za obnovu ili prenamjenu lokacije u turističke svrhe, vila Gorica danas služi uglavnom kao nijemi podsjetnik na jedno prošlo vrijeme.
