Vremenski ograničena ishrana podrazumijeva da se svi obroci i užine konzumiraju unutar istog perioda od osam do 10 sati svakog dana, nakon čega slijedi 14 sati bez hrane. U ovom istraživanju korišten je 10-satni prozor, naprimjer od 8 do 18 sati, uz post tokom noći.
Istraživači su željeli utvrditi da li koristi ovakvog načina ishrane dolaze samo od manjeg unosa kalorija ili i od samog vremena obroka. Zato su učesnici tokom 12 sedmica dobijali obroke s količinom kalorija prilagođenom održavanju početne tjelesne težine.
U grupi s 10-satnim prozorom bilo je 19 odraslih osoba, dok je 20 učesnika imalo uobičajeni obrazac ishrane raspoređen kroz 16 sati. Učesnici su imali od 18 do 69 godina, a grupa je bila pretežno ženskog spola i crnačke populacije, po 92 posto. Svi su dobijali prilagođenu DASH ishranu, plan koji naglašava ograničavanje crvenog mesa, masne hrane, šećera i soli.
Medijan gubitka težine u grupi s kraćim prozorom iznosio je 2,7 posto, gotovo jednako kao 2,5 posto u grupi sa 16-satnim rasporedom.
Daisy Duan, docentica medicine na Univerzitetu Johns Hopkins i glavna autorica studije, rekla je: “Vidjeli smo da su ljudi koji su slijedili 10-satni raspored vremenski ograničene ishrane izgubili težinu i pozitivno promijenili prehrambene navike bez ograničenja kalorija”.
“Ali nismo identificirali nikakve jedinstvene zdravstvene koristi na nivou cijelog tijela povezane s ovom prehrambenom strategijom izvan toga”, dodala je.
Analize hormona apetita grelina i leptina, kao i markera upale poput C-reaktivnog proteina i kortizola pokazale su uporedive rezultate između dvije grupe.
Studija je objavljena u časopisu Obesity. Tim planira ispitati može li vremenski ograničena ishrana pomoći u održavanju gubitka težine postignutog drugim intervencijama, uključujući lijekove poznate kao agonisti GLP-1 receptora.
