Među najčešće navođenim razlozima zbog kojih predstavnici Republike Srpske osporavaju ili usporavaju usvajanje određenih prijedloga na državnom nivou jeste tvrdnja o prenosu nadležnosti sa entiteta na institucije Bosne i Hercegovine.
Zbog političkih nesuglasica, Bosna i Hercegovina godinama kasni u usvajanju pojedinih zakona i podzakonskih akata koji predstavljaju važne korake u procesu približavanja Evropskoj uniji. Argumenti koji dolaze iz Republike Srpske uglavnom se odnose na pitanja nadležnosti, ustavnog uređenja i načina regulisanja pojedinih oblasti.
Posljedice takvih političkih zastoja, međutim, često se direktno odražavaju na građane kroz sporiji razvoj, propuštene investicione prilike i otežano unapređenje javnih usluga. Iako je zaštita ustavnih nadležnosti legitimno političko pitanje, brojne blokade posljednjih godina imale su posljedice koje su osjetili građani širom Bosne i Hercegovine.
Jedan od primjera odnosi se na privremeno ukidanje akciza na gorivo tokom 2022. godine. Prijedlog je imao za cilj ublažavanje posljedica rasta cijena energenata i inflacije, odnosno smanjenje troškova goriva za građane i privredu u oba entiteta.
Politički predstavnici Republike Srpske tada su se protivili ovom prijedlogu, uz obrazloženje da bi njegovo usvajanje moglo dovesti do značajnog smanjenja budžetskih prihoda i drugih ekonomskih posljedica. Iako se u ovom slučaju nije radilo o pitanju prenosa nadležnosti, epilog je bio da građani nisu dobili očekivano smanjenje cijena goriva.
Slična situacija zabilježena je i kod prijedloga za izmjene sistema PDV-a. Tokom perioda izražene inflacije više puta su pokretane inicijative za smanjenje poreskog opterećenja na osnovne životne namirnice ili uvođenje diferenciranih stopa PDV-a. Međutim, ni ti prijedlozi nisu dobili potrebnu političku podršku na državnom nivou.
Godinama se čeka i na uspostavljanje jedinstvenog broja 112 za hitne slučajeve u Bosni i Hercegovini. Iako je u jednom trenutku izgledalo da je pitanje riješeno, nakon dugog perioda čekanja na saglasnosti nadležnih institucija, sistem još uvijek nije u funkciji na nivou cijele države.
Uvođenje jedinstvenog broja za hitne situacije omogućilo bi građanima, ali i turistima i poslovnim posjetiocima, jednostavniji pristup hitnim službama bez obzira na to u kojem dijelu Bosne i Hercegovine se nalaze.
Sličan problem postoji i kod sistema Amber alerta, međunarodno poznatog mehanizma za brzo obavještavanje javnosti u slučajevima nestanka djece. Iako je riječ o sistemu koji ima prvenstveno sigurnosnu i humanitarnu svrhu, njegovo funkcionisanje u Bosni i Hercegovini nije u potpunosti objedinjeno.
U slučaju aktiviranja sistema na području Republike Srpske, informacije ne bi automatski bile dostupne građanima Federacije BiH i Brčko Distrikta, i obrnuto, što umanjuje efikasnost mehanizma koji upravo počiva na brzom i širokom informisanju javnosti. Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Srpske odlučilo je samostalno pokrenuti ovaj sistem, odvojeno od ostatka države.
Još jedan primjer odnosi se na izmjene Zakona o osnovama sigurnosti saobraćaja u vezi s regulisanjem upotrebe električnih romobila. Ministar komunikacija i prometa BiH Edin Forto ranije je upozoravao na moguće političke prepreke u regulisanju ove oblasti, navodeći da se i takva pitanja u pojedinim slučajevima tumače kao prenos nadležnosti.
Pitanje koje direktno utiče na svakodnevni život građana jeste i proces digitalizacije javnih usluga. Bosna i Hercegovina godinama pokušava uspostaviti efikasniji sistem elektronske uprave, uključujući elektronski potpis i digitalne identifikacione usluge.
Agencija za identifikacione dokumente, evidenciju i razmjenu podataka BiH (IDDEEA), pozivajući se na Zakon o IDDEEA-i i Zakon o elektronskom potpisu BiH, smatra da ima nadležnost za izdavanje kvalifikovanih elektronskih certifikata i omogućavanje elektronskog potpisa povezanog s identifikacionim dokumentima građana.
Takav pristup osporavaju institucije Republike Srpske, uključujući Ministarstvo unutrašnjih poslova RS-a, tvrdeći da IDDEEA time izlazi iz okvira svojih nadležnosti. Spor oko elektronskog potpisa postao je dio šireg političkog neslaganja između institucija Bosne i Hercegovine i Republike Srpske o pitanju nadležnosti i načina njihovog izvršavanja.
Brojni primjeri iz prethodnih godina pokazuju da politička neslaganja na državnom nivou često imaju konkretne posljedice za građane – od ekonomskih pitanja i javnih usluga do sigurnosti i procesa digitalizacije.
