Vijest o njegovoj smrti za Jutarnji list potvrdila je Barbierijeva kćerka Sara. Pisao je novele, putopise, kratke priče i pjesme.
Rođen je 14. maja 1950. u Splitu. Maturirao je u Klasičnoj gimnaziji u Zagrebu. Na Filozofskom fakultetu Zagrebačkoga univerziteta studirao je filozofiju i španski jezik. Autor je niza pripovijedaka, romana, eseja, pozorišnih, radijskih i televizijskih dramskih djela.
Bio je član Društva hrvatskih književnika i Zajednice hrvatskih umjetnika od 1974. otkad je djelovao kao profesionalni književnik.
Proza mu je, u više izdanja, prevedena na engleski, njemački, talijanski, francuski, mađarski, nizozemski, poljski i češki jezik.
Od njegovih kolumni u sedmičnjaku Nacional nastali su i “Kuharski kanconijeri I–IV”, bestselleri hrvatske gastroliterature objavljeni u nekoliko izdanja i na nekoliko jezika.
Njegova zbirka pripovijedaka 134 male priče o hrani na sajmu knjiga u Barceloni 2003. proglašena je najboljom u konkurenciji književnosti o hrani.
Neka od djela koje je objavio su: “Priča o Gospodinu Zaku”, “Novčić Gordiana Pia”, “Zatvor od oleandrova lišća”, “Trojanski konj”, “Epitaf carskog gurmana”, “Odisejev erotikon”, “Dalmacija: legenda o svjetlu, eseji i pjesme”, “Sto koraka po šumi”, “Jela starih barda”.
