Direktor CIA-e John Ratcliffe nazvao je ovo činom izuzetne transparentnosti, napominjući da se radi o najvećem pojedinačnom objavljivanju deklasificiranih dnevnih brifinga koje su obavještajne službe pripremale za najviše državne zvaničnike.
Objavljeni dosijei obuhvataju period od februara 1998. do 12. septembra 2001. godine. Dokumenti pokazuju da su analitičari detaljno pratili kretanje Bin Ladena, njegove mreže finansiranja, ali i nastojanja da izvede napade na tlu SAD-a.
Izvještaji iz 1998. i 1999. godine ukazuju na to da je Bin Laden aktivno tražio materijale za izradu “prljavih bombi” te vršio eksperimente s biološkim i hemijskim agensima.
U septembru 1998. godine, u jednom od biltena navedeno je da bi Al-Qaida mogla avionom punim eksploziva doletjeti u neki američki grad te da je Washington primarna meta.
Decembarski izvještaj iz 1998. godine detaljno opisuje kako su operativci Al-Qaide prošli obuku za otmice i uspjeli izbjeći sigurnosne provjere tokom probne vožnje na neidentifikovanom aerodromu u New Yorku.
U augustu 2001. godine, samo mjesec dana prije napada, predsjednik George W. Bush upozoren je na Bin Ladenovu trajnu posvećenost izvođenju napada u SAD-u. U dokumentu se navode “sumnjive aktivnosti koje odgovaraju pripremanju otmica”, dok je FBI u tom trenutku vodio oko 70 istraga širom zemlje povezanih s Bin Ladenovom mrežom.
Dokumenti također opisuju i ulogu talibana u Afganistanu, koji su odbijali izručiti Bin Ladena zbog “zahvalnosti za pomoć tokom sovjetske okupacije”.
Pored materijala CIA-e, Američki nacionalni arhiv objavio je i seriju zapisa komisije koja je istraživala napade, uključujući intervjue s ključnim zvaničnicima za nacionalnu sigurnost iz Clintonove i Bushove administracije.
Iako redigovani dokumenti ne donose potpuno nove činjenice o samoj izvedbi napada, oni jasno oslikavaju širinu obavještajnih saznanja koja su prethodila 11. septembru.
