Posljednjih mjeseci ovaj fenomen sve više slabi. Razlike u cijenama goriva se smanjuju, državne subvencije nestaju, a porezne promjene mijenjaju mapu evropskog benzinskog turizma.
Ranije su vozači na jednom rezervoaru mogli uštediti 30 do 40 eura, a danas ne mogu niti 15 eura, čak i uz kupovinu drugih proizvoda. Jednostavno se ne isplati.
Mnogi Italijani iz sjeveroistočnih krajeva (Trst, Friuli) tradicionalno toče u Sloveniji. Slovenija je često povoljnija, posebno za dizel. Slično je i sa Belgijom i Nizozemskom, kao i sa Francuzima koji žive blizu Andore, odnosno Španije, jer su tamo cijene često niže zbog drugačijeg poreskog sistema.
Jedan od najboljih primjera je granica između Njemačke i Poljske. Godinama su stanovnici Berlina i pokrajine Brandenburg prelazili u Poljsku jer je gorivo bilo osjetno jeftinije. Posebno su profitirali gradovi poput Słubice, koji se nalaze neposredno uz granicu.
U jednom periodu razlika je bila toliko velika da se mnogim Nijemcima isplatilo voziti desetine kilometara samo da bi napunili rezervoar. Međutim, nakon ukidanja privremenih poreskih olakšica na gorivo i prestanka državne regulacije maksimalnih cijena u Poljskoj, cijene su porasle.
Iako je gorivo u Poljskoj i dalje nešto jeftinije nego u Njemačkoj, razlika više nije dovoljno velika da bi opravdala poseban put. Danas se prelazak granice uglavnom isplati samo ljudima koji žive neposredno uz granicu, jer ušteda od 10 do 13 eura na 50 litara više ne privlači Nijemce.
