Istraživači su u studiju uključili 95 odraslih osoba koje su inače spavale između sedam i osam sati svake noći. U jednoj fazi, koja je trajala šest sedmica, učesnici su pomjerali odlazak na spavanje za oko 90 minuta, pa je prosječno skraćenje sna iznosilo 78,4 minute. U drugoj fazi zadržali su uobičajeni raspored spavanja.
Tokom obje faze nosili su uređaje na zglobu koji su pratili san i fizičku aktivnost, a istraživači su mjerili promjene tjelesne težine, obima struka, sastava tijela i hormona povezanih s regulacijom apetita. U fazi ograničenog sna učesnici su u prosjeku dobili približno pola kilograma, a vrijeme provedeno u sjedećem ili neaktivnom stanju poraslo je za 17 minuta dnevno. Kod muškaraca i žena u postmenopauzi taj rast je bio gotovo 30 minuta dnevno.
Autorica studije Marie-Pierre St-Onge, naučnica za ishranu i osnivačica Centra izvrsnosti za istraživanje sna i cirkadijalnog ritma na Univerzitetu Columbia, rekla je da je glavna poruka da dugotrajno smanjenje sna, na trajanje koje se često viđa u općoj populaciji, dovodi do povećanja težine i rasta obima struka. Dodala je i da se uz manjak sna vjerovatno istovremeno povećava unos energije i smanjuje potrošnja, što pogoduje debljanju.
Istraživači navode da ranije analize iste grupe učesnika ukazuju i na povećanu inzulinsku rezistenciju kod žena s povišenim kardiometaboličkim rizikom, kao i znakove upale srca nakon dugotrajnog blagog manjka sna. Iako studija ne dokazuje da gubitak sna direktno uzrokuje debljanje kod svake osobe, nalazi sugeriraju da bi dovoljno sna, uz pravilnu ishranu i redovnu fizičku aktivnost, moglo pomoći u smanjenju rizika od gojaznosti, dijabetesa tipa 2 i srčanih bolesti.
